Mega onzorgvuldig
mei 1st, 2011
Ik ben een presentatie aan het voorbereiden en kom daarbij – niet helemaal toevallig – weer het artikel tegen dat twee jaar geleden in MEGAZINE is geplaatst over Kelly Pfaff.
Een modereportage van 10 pagina’s.
Op twee van de negen foto’s staat een werk van mij afgebeeld. Of het werk nu bij de kleding is gezocht of andersom weet ik natuurlijk niet, maar de combinatie is leuk.
Benoemen
De reportage wil meer zijn dan alleen een modeshoot. In het verhaal passeert iedereen de revue, die ook maar iets bijdraagt. Het model, de plaats waar de shoot is, de fotografen, de filmploeg die aanwezig is, de styliste, de visagiste, elke ontwerper van de diverse kledingstukken, tot zelfs de catering die de lunch verzorgt, iedereen wordt bij naam en toenaam genoemd.
Benieuwd las ik het hele verhaal om te kijken waar ik als maker van het keramiek werd genoemd, maar helaas….
Uitgeven
Indertijd heb ik een brief naar het tijdschrift gestuurd (waar nooit op is gereageerd). Ik ging er van uit dat het geen boze opzet of domme onkunde was geweest, maar een simpele vergissing. En dat ze die graag in het daaropvolgende nummer wilden rechtzetten (zo naïef ben ik soms). Ten slotte bestaat er zoiets als beeldrecht. Een uitgever weet dat.
Auteursrecht
Net zoals ik weet dat ik niet zonder naamsvermelding een foto van iemand anders mag plaatsen. Vandaar ook het beeldcitaat met de namen. Want wie van de namen precies de betreffende fotograaf is, stond niet bij de foto’s in het tijdschrift.
Vergissen is menselijk
Dat je als uitgever ook anders met een vergissing om kan gaan, bewijst het verhaal van een bevriende mede-kunstenaar, Ada Krowinkel. Lees hier maar eens. Een oplossing die voor alle partijen hartstikke leuk werd.
Posted in 
Tags: 
Ik heb dit stuk vandaag nog eens gelezen … en ook de ‘actie’ van Ada. Super als er zo mee wordt omgegaan. Heb jij nog iets gehoord intussen? Pff … ‘t blijft moeilijk …. ik zal zoveel mogelijk foto’s ‘van eigen hand’ gebruiken
en me verder verdiepen in de materie … Veel succes met je (t)huisexpositie! Gr, Inge
Nee, Inge, natuurlijk hoor ik daar nooit meer iets van. En indertijd had ik geen energie genoeg om er achteraan te blijven gaan. Helaas.
Groet, Hannie
Hallo Hannie,
mag ik even jouw mening vragen?
Ik heb een weblogje, daar zette ik laatst een verhaaltje met foto’s op, van een textiel expositie die werd gehouden in ons ziekenhuis. Uiteraard met naam en beschrijving van de maakster erbij. (ik heb het kaartje over haar en haar werkwijze, dat bij de expositie hing, bijna volledig gecopieerd, zonder echter haar foto erbij te plaatsen)
Nu was zij geirriteerd en heeft een klacht ingediend bij het ziekenhuis, dat ik dit niet zonder haar toestemming op mijn blog/internet had mogen zetten.
Inmiddels heb ik het bericht van mijn blog verwijderd.
Toch ben ik van mening dat je op een expositie, die toegankelijk is voor iedereen, op je blog een review mag zetten. Of zie ik dat nu verkeerd?
Voorgaamde keren werd er door de exposanten juist leuk gereageerd en zag men het als ‘reclame’ (door mij geplaatst met link naar hun website)
Ik ben dus een beetje confuus.
Als je zin en tijd hebt, wil je mij jouw mening dan eens geven?
Alvast bedankt, Willeke
Dag Willeke,
Laat maar even weten als je wilt.
Ik ben geen jurist, dus ‘hang’ me niet op aan mijn reactie, maar ik zal je mijn persoonlijke mening geven:
*recenseren mag altijd – dus jij kunt je mening geven over een expositie en het werk dat daar hangt;
*op werk zit auteurs- en/of beeldrecht, dus de foto’s die jij erbij hebt gezet, vallen daar misschien onder. Het ligt er heel erg aan, wat voor foto’s dat waren, overzichten of het werk zelf, en of je de foto’s zelf had gemaakt;
*je hebt netjes haar naam erbij gezet.
Je begrijpt dat het voor mij moeilijk is om een duidelijke mening te geven als ik het betreffende stuk niet ken. Heb jij iets met het ziekenhuis te maken, dat zij haar klacht daar had neergelegd? Want zo niet, lijkt me dat ze beter bij jou had kunnen klagen. Dan was er wellicht een dialoog ontstaan.
Haalt dit jouw verwarring enigszins weg of is het nu nog erger?
Groet, Hannie
hahaha Thanx, ik werk in het ziekenhuis als verpleegkundige en mijn webje gaat meest over fotografie en patchwork. Eigenlijk is het jammer dat ik het bericht er gisteren van weeromstuit heb afgehaald, anders kon je je mening…
Oh ik heb dit gisteravond pas gedaan….even kijken of ik het nog terug kan zetten…
is gelukt.
http://www.willekedelachambre.nl/?p=4203
Ik hoop dat je het zo kunt bekijken anders kun je even zoeken naar het bericht van 1 februari.
Fijn dat je even met mij mee wilt denken. (Ja hoor alle foto’s heb ik zelf gemaakt)
hartelijke groet, Willeke
Ik heb het gelezen, Willeke. Ik probeer me voor te stellen hoe ik zelf zou reageren als het mijn werk was, al vind ik dat moeilijk als hypothetische kwestie. Of, hoe ik zo’n blogpost zou maken als ik in jouw schoenen stond. In dat laatste geval zou ik waarschijnlijk de foto’s gemaakt hebben van meer afstand, zodat het om de expositie ging en niet om specifieke werken. Zoals je de werken nu hebt getoond, kom je inderdaad in een grijs gebied wat betreft beeldrecht. Ik kan me voorstellen – al is dat mijn invulling en is dat misschien niet eens waar zij over is gevallen – dat zij vindt dat haar werk niet goed uitkomt op jouw foto’s.
En zelf vind ik jouw blogpost meer een beschrijving dan een echte review. In een recensie zou het toch meer gaan om wat jij vindt van het kleurgebruik, van de composities, van het materiaalgebruik etc. Terwijl het nu grotendeels haar eigen woorden zijn, als ik jou goed heb begrepen?
Als ik haar was geweest, zou ik contact met jou hebben opgenomen, voor het allemaal zo officieel te doen. Als ik jou was, zou ik alsnog de dialoog met haar zoeken en een open vraag stellen: “Waar viel je nu precies zo over?”
Eerlijk gezegd ben ik ook wel benieuwd naar het antwoord.
Succes met je blog!
Groet,
Hannie
Dank voor je antwoord. Review is, denk ik, inderdaad niet het juiste woord,
Ook het taalgebruik is overgenomen van haar verhaaltje dat er bij hing.
Het gekke is dat zij zelf er een reactie op het bericht gegeven heeft. (is te lezen bij reacties)
Daar haalde ik wel verbazing maar geen boosheid of irritatie uit.
Het verbaasde mij dan ook dat ik er van de week op aangesproken werd door degene die de tentoonstellingen regelt binnen ons ziekenhuis.
Afijn, bedankt dat jij als ‘neutrale partij’ er even naar wilde kijken.
Jij natuurlijk ook veel succes met je blog!
Vriendelijke groet,Willeke
Heel onfatsoenlijk van deze uitgever om jou naam te “vergeten”!. Nog erger dat ze niet eens de moeite nemen om op je brief te reageren. Dit soort bedrijven verdienen om aan de schandpaal genageld te worden.
Wat dat betreft is de reactie naar Ada Krowinkel heel van beter. Zo kan het ook.
Eigenlijk zoiets normaal moeten zijn. Helaas blijft er in deze maatschappij nog veel te wensen over.
Leiden, Ton Vermond
Precies, Ton. We kunnen zelf niet meer doen, dan mensen te blijven benaderen zoals wij benaderd willen worden. En hopen dat zoveel mogelijk mensen ons goede voorbeeld volgen
Fotograaf Lourens Smak (hij fotografeerde mijn ava) heeft volgens mij indertijd een reportage geschoten voor MEGAZINE. Hier vind je een verlag van zijn shoot. ~Desiree
http://www.lourenssmak.com/website/Nieuws/Artikelen/2009/1/14_Kelly_Pfaff.html
O leuk om te zien, Desiree! Dank je wel.