Archive for mei, 2009

Waar ze in Nederland als symbool een leeg fietsje hebben (zie blog fietstegel), hebben ze in Amerika een veel vrolijker en actiever symbool.

Maar de belangrijkste reden om deze symbolen te fotograferen was om aan de vriend die eerder zijn beklag had gedaan over de Bredase fietstegel uit te leggen waarom wielen in de tekeningen niet altijd rond zijn.
In deze foto’s is dat goed te zien. In perspectief ziet het fietsje er ‘normaal’ uit, van bovenaf klopt er niets van.

Grappig, hè, dat twee fietsers een hellempie ophebben!

Tweet

forward

Ik baalde indertijd vooral van de euro vanwege de vormgeving. Wij hadden zulke mooie bankbiljetten. En dat niet alleen, ze waren afzonderlijk ook zo goed te herkennen.
Dus ik had nooit verwacht nog eens heimwee naar de euro-biljetten te hebben. En zie daar, dat wonder is toch geschied! De Amerikaanse biljetten zijn nl nog een graadje erger. Bijna niet van elkaar te onderscheiden, dus je moet ze spellen, voor je betaalt.

De munten zijn echter helemaal een ramp. In plaats van duidelijke cijfers staat de waarde daarop uitgeschreven (quarter dollar, one dime, one cent). De onderlinge grootte heeft te weinig verschil, waardoor je vooral met 5 en 25 cent (waarbij je dus maar moet weten dat quarter dollar 25 cent is) erg makkelijk vergissingen maakt.

Overigens staat in “Vormleer” van Gerda Smets een interessant stuk over onze vroegere rijksdaalder en gulden, waar ook te gemakkelijk fouten mee werden gemaakt
(pag 36).

Tweet

forward

Vormgeving, mijn stokpaardje. Sommige dingen zijn hier in Amerika echt goed geregeld. Zo hoef je je nek niet te breken als je voor het rode stoplicht staat te wachten. Want die hangen niet pal boven je hoofd, maar staan aan de andere kant van de weg of hangen midden boven het kruispunt.
En ook de nummering van de afritten van de snelweg vind ik hier handiger dan bij ons. De afrit heeft het nummer van het mijlpaaltje waar hij het dichtste bij staat. Simpel.

Tweet

forward